Κι όμως τα μνημεία έχουν φωνή. Μιλάνε...


Μια ιστορική υπενθύμιση, μια φωνή από το μοναδικό κληροδότημα των Ελλήνων στην Ελλάδα και στον κόσμο, τον Αρχαιοελληνικό Πολιτισμό. Γιατί τα μνημεία μιλάνε. Αλλά αν εμείς δεν ακούμε τη φωνή τους και μεταφράζουμε κατά το δοκούν τα λόγια τους, αν χαλκεύουμε την ηχώ της λαλιάς τους και το πνεύμα της δημιουργίας τους, στεκόμαστε ελλιποβαρείς μπροστά τους, μπροστά στον καθρέφτισμα της αλκής και της ρώμης, του μέτρου και της αρμονίας, που μέσα στα ταραγμένα νερά της ιστορίας, στην λίμνη του Αιγαίου ο Έλληνας της εποχής εκείνης εξέλιξε και αποκρυστάλλωσε στα μάρμαρα τα Παριανά κι έμειναν μέχρι σήμερα, σα φανός, να πραύνουν την ψυχή μας, να φωταγωγούν και να οδηγούν το πνεύμα μας. ΣΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Η κλοπή των Ελλήνων Θεών


Αγάλματα ζώντων θεών Ελλήνων,


κλαπέντα αναισχύντως υπό βαρβάρων,


φυλακισθέντα μακρόθεν της εστίας των,


βοώντα άχρι ουρανού δια του κάλους των,


προσβλέποντα εσαεί στην επιστροφή τους,


μαρτυρούντα ευθαρσώς το λίκνο τους,


ατενίζοντα νοσταλγικά τους ναούς τους,


εκπλήττοντα το μέτρο δια της συμμετρίας τους,


κινούμενα αόκνως μες στην ακινησία τους,


ανηφορίζοντα ατελεύτητα στην έδρα του Απείρου Νοός .





0 comments